kerstvakantie 2000-2001 VI

Hier kunt u terecht met uw vakantievragen, vakantieverhalen en reiservaringen. Leer van andere Zwedengangers of laat anderen meegenieten of leren van uw ervaringen en belevenissen.

Moderator: Redactie ZwedenWeb

Forumregels
Het plaatsen van nieuwe berichten op het ZwedenWeb forum is niet langer mogelijk. Omdat het forum veel, nog steeds waardevolle, informatie bevat, is het nog steeds mogelijk om oude berichten te lezen.
Let op: Informatie in berichten kan verouderd en/of onjuist zijn. De Zwedenweb website, https://www.zwedenweb.com wordt nog steeds actief onderhouden en daar vind je dan ook up-to-date informatie over Zweden.
Plaats reactie
Jan Draaijer
Zweden Specialist
Zweden Specialist
Berichten: 388
Lid geworden op: 31 mar 2000 02:00
Locatie: Aalten

Bericht door Jan Draaijer » 11 jan 2001 12:15

Donderdag 28 december 2000
De voorspelde sneeuw viel in de nacht. Om 8 uur ’s ochtends zag ik Jos door een pak sneeuw naar één van de stugor lopen waar familie logeerde, die vandaag weer terug naar Nederland zou gaan. Het sneeuwde hard en er lag zo’n 7 à 8 cm. Joy, joy, joy! Prachtig was het. Sinds jaren had ik niet zoveel sneeuw gezien. Gauw gedoucht en wat gegeten. M’n snowboots aan en met de hond naar buiten. Het viel me meteen op dat de sneeuw kraakte en plakte, en inderdaad, het was maar –2 °, dus bijna dooi. De snowboots waren niet meer gebruikt sinds de eerste schaatspogingen van de kinderen, nu 23 en 25 jaar; het blauw was verschoten tot een roze tint met weerschijn en de binnenkant was zodanig losgeraakt van de zool dat je constant evenwichtsoefeningen moest doen met je tenen. Toen ik terug kwam en ze uittrok ontdekte ik een oranje substantie onder mijn sokken die alleen maar kon duiden op het vergaan van de voering van de binnenzool. De boots buiten gelegd ter verwijdering naar de container, en schone sokken aangedaan. Na een kop koffie vertrokken we naar Öljehult, want dat was immers met Wouter afgesproken. Vanaf de camping tot Vrigstad alleen in de tweede versnelling gereden, omdat er zoveel sneeuw op de weg lag. Van Vrigstad weg nummer 30 naar Ronneby. (dit is de weg van de zuidkust naar Jönköping, een doorgaande weg dus) De weg was geschoven maar slecht. Ik durfde niet harder dan 50 km/u., later 70, ondanks de winterbanden; winterbanden zijn echter geen spikes. Een keertje proefremmen leerde gelukkig dat we gleden in de rijrichting.
Wij, Nederlanders zijn meteen voorzichtig met sneeuw, omdat we er zo weinig mee te maken hebben. Zweden ook, maar anders, dus ze halen je in. Daardoor voerde ik de snelheid later ook maar wat op.
Niet ver voor Växjö werd de weg beter. In Tingsryd dooide het en in Öljehult viel regen uit de lucht. De jongens kwamen net terug van de bakker. Nu werd ons pas duidelijk waar Wouter dit voorjaar heeft gewoond toen hij hier in de bosbouw werkte. Het huis is van hout, het is breed, het is roze en door de vrouwe des huizes vanbinnen en vanbuiten gedecoreerd met allerhande dieren en planten. Binnen hangen alle muren vol met eigen schilderijen van Zweedse voorstellingen in de zomer en in de winter. Spiegels, stortbakken, deurposten, bijzettafels en dienbladen zijn beschilderd, op de vloeren zijn kleden en lopers geschilderd. Het is druk en bont en o zo knus, ongelooflijk.
Wouter maakte koffie en thee en serveerde wienerbröd en kanelbullar. Ik opperde om eventjes naar Börjes in Tingsryd te gaan. (Börjes is een warenhuis waar half Småland heen gaat omdat het zo goedkoop is, en het is echt een stuk goedkoper, ook in merkspullen; daarbij heeft het een uitstraling van de jaren zestig, waardoor je je thuis voelt met de andere bezoekers, boerengezinnen die eens per week inkopen komen doen, vrijgezellen die ondergoed komen kopen of suiker ofzo en de burgermadam die er haar thee haalt; daarnaast koffie drinken met iets lekkers erbij, dat is Börjes) “Ja, we konden wel naar Börjes”, zei Wouter, maar we moesten wel weten dat we die middag bij Vivi, de vrouwe des huizes, op de koffie waren gevraagd. Dat beangstigde ons, want we weten hoe die Zweden je volstoppen. Toen we hoorden dat Kerstin, onze Zweedse vriendin, en haar Nederlandse vriendin Maaike, op vakantie uit Nederland, er ook zouden zijn, was ons beeld van deze dag totaal verstoord. We hadden gedacht met Wouter en zijn vrienden te gaan wandelen op het land van Olivier, onze vriend en Wouter’s leermeester in de bosbouw. Nee, het werd een complete maaltijd met vrienden en buurtgenoten. Hoe moet ik het beschrijven. Typisch Zweeds, maar dat betekent niets voor iemand die dat niet kent. Kijk, de Zweed is vormelijk, maar boert bij het eten. Ik weet dat dit kort door de bocht is, maar laat ik zeggen dat eetgeluiden tijdens de maaltijd vrijelijk hoorbaar zijn. De vormelijkheid zit er bijvoorbeeld in dat je je gastvrouw of –heer altijd bedankt voor de laatste keer dat ze je hebben ontvangen, ook al is dat een half jaar geleden: “tack för senast”, of “tack för igår”. Zo hoorde ik Wouter vanmiddag Kerstin bedanken voor haar ontvangst van de jongens gisteren, een ontvangst overigens die de jongens, en zeker Rens en Kees zich lang zullen heugen vanwege de rijkdom aan eten en drinken.
Maar nu terug naar deze middag, nadat we bij Börjes waren geweest. Een zekere vormelijkheid was er, maar het was er hartelijk. In totaal waren we met 13 mensen. Er was een woonkamer met een eettafel en stoelen. Daarboven hing een antieke, jammer genoeg geëlectrificeerde olielamp met brandende kaarsen op de hoeken. In de kamer stond ook een bankstel met een salontafel die afgeladen was met kanelbullar, pepparkakor en allerlei soorten tårtor en een enorme thermoskan met koffie. Het was niet de eerste keer dat we bij Zweden op bezoek waren, dus wij hadden onze slippers meegenomen; schoenen trek je uit in huis. We werden eerst een zijkamer ingeleid, waar klaarstonden: een schaal opgemaakte eieren, een schaal garnalen met toefjes mayonaise, een schaal aangemaakte sla, een schaal versgeroosterde toast, een schaal gevulde hamschijven en een halve kaas met een kaasschaaf. Als gast namen wij als eerste. Op de eettafel stonden glazen en allerhande fris, maar ook een kan met lichte rode wijn. Gezellige kout in het Zweeds, Engels en Nederlands. Bord leeg? Haal nieuw! Deze sfeer is als een warme deken. Na het eten komt de koffie. Ook weer als gast waren we de eersten die bij de koffie bullar en kakor moeten nemen. De tårta neem je bij het tweede bakje koffie. Dat werd ons allemaal uitgelegd door Maaike, onze Fries-Zweedse kennis hier in SmålanBlekinge. Intussen kwamen Hester, Wouter, Rens en Kees binnen van een lange wandeling met Ikar. Ook zij moesten natuurlijk eten.
Het moment om afscheid te nemen moest toch komen; te eerste waren we al te lang gast geweest vonden we, ten tweede zat de hond al weer een hele poos in de auto, ten derde wist ik niet hoe de conditie van de weg terug zou zijn en ten vierde wilden we nog even naar Olivier in Betet. Olivier woont als Nederlander sinds de jaren zestig in Zweden, is zelfs genaturaliseerd en was Wouters eerste stagebegeleider hier in Zweden voor zijn bosbouw- en natuurbeheeropleiding. Dat beviel Wouter zo goed dat hij er later voor andere stages weer heen ging. Ook met vakanties gaat hij altijd even aan. Olivier woonde in Betet, samen met Kerstin, die ik hier eerder noemde. Ze wonen nu niet meer samen. Dat doet ons pijn. We kennen dat stel als hoeders van onze zoon. Kerstin ontmoetten we toevallig in Öljehult bij Vivi en Olivier zochten we nu op in Betet. Ondanks het onwennige van de ontmoeting met beide vrienden apart was het toch goed elkaar gezien te hebben. Olivier maakte thee voor ons en sprak honderduit over zijn strijd tegen de verouderde mijnbouwwet. We spraken af contact te houden via Internet. Met Kerstin hadden we afgesproken dat we haar na de jaarwisseling in Ronneby zouden opzoeken. Deze twee mensen zijn belangrijk (geweest) voor Wouter en dus ook voor ons. Dat mogen ze weten.
De terugweg was het omgekeerde van de heenweg. (tsjezus, wat een waarheid) Ik bedoel dat na Växjö de weg slechter wordt. In Vrigstad is het weer helemaal wit. Jammer alleen dat het om het vriespunt is, dus bijna dooi
Nog even met de familie van Hanneke uit Twente koffie gedronken. Nu schrijf ik.

Gast

Bericht door Gast » 11 jan 2001 20:46

Hej papa,<P>Ik heb alles uitgeprint zodat ik het eens rustig kan gaan lezen, wel leuk dat ik zomaar m'n naam op internet zie staan. Ben ook niks gewend.
Hester

Jan Draaijer
Zweden Specialist
Zweden Specialist
Berichten: 388
Lid geworden op: 31 mar 2000 02:00
Locatie: Aalten

Bericht door Jan Draaijer » 11 jan 2001 21:36

Hej dochter,
Je snapt wel dat iedereen ook jouw reactie kan lezen hè? Dus hou je in.
papa

Jan Draaijer
Zweden Specialist
Zweden Specialist
Berichten: 388
Lid geworden op: 31 mar 2000 02:00
Locatie: Aalten

Bericht door Jan Draaijer » 11 jan 2001 21:37

:-)) dus

Jos
Zweden Liefhebber
Zweden Liefhebber
Berichten: 15
Lid geworden op: 03 jan 2001 01:00
Locatie: Vrigstad Zweden
Contacteer:

Bericht door Jos » 11 jan 2001 23:12

dus!

Rik
Zweden Specialist
Zweden Specialist
Berichten: 188
Lid geworden op: 31 okt 2000 01:00
Locatie: Terhagen, België

Bericht door Rik » 12 jan 2001 08:02

Niet inhouden Hester! Hier heb je je kans schoon , laat je maar eens voluit gaan! <IMG SRC="http://cwm.ragesofsanity.com/s/cwm/angryfire.gif">
(Oeps, mijn slecht karakter kwam weer even boven)
<p>[This message has been edited by Rik (edited 12-01-2001).]

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Google [Bot] en 7 gasten