Wintertrekking Helags fjäll maart 2003

Hier kunt u terecht met uw vakantievragen, vakantieverhalen en reiservaringen. Leer van andere Zwedengangers of laat anderen meegenieten of leren van uw ervaringen en belevenissen.

Moderator: Redactie ZwedenWeb

Forumregels
Het plaatsen van nieuwe berichten op het ZwedenWeb forum is niet langer mogelijk. Omdat het forum veel, nog steeds waardevolle, informatie bevat, is het nog steeds mogelijk om oude berichten te lezen.
Let op: Informatie in berichten kan verouderd en/of onjuist zijn. De Zwedenweb website, https://www.zwedenweb.com wordt nog steeds actief onderhouden en daar vind je dan ook up-to-date informatie over Zweden.
Plaats reactie
Arne Taillieu
Zweden Specialist
Zweden Specialist
Berichten: 161
Lid geworden op: 28 mar 2000 02:00
Land: België
Locatie: België
Contacteer:

Bericht door Arne Taillieu » 13 mar 2003 23:50

Beste Zwedenwebbers,

Vorig jaar rond deze tijd publiceerde ik het reisverhaal van mijn wintertrekking in Fulufjäll. Dit jaar trokken we doorheen de Helagsfjäll op de grens van Härjedalen en Jämtland. Wie ook de foto's wil bekijken bij het reisverslag moet maar eens surfen naar

http://users.skynet.be/zwedenactief/win ... helags.htm

Veel plezier bij het lezen en het bekijken van de foto's !

Winterse groeten,
Arne

Met bijna 2000 km op de teller rijden Arne (van Heading North Adventures) en Dieter Van De Paer op zondag 2 maart 2003 de hoogvlakte van Flatruet op. De imposante fjäll-wereld van Noord-Härjedalen en Zuid-Jämtland openbaart zich in volle glorie ! Het is windstil en schitterend weer. Even voorbij de Flatruet-hoogvlakte ligt het bergdorpje Ljungdalen, de startplaats voor onze 4-daagse wintertrektocht. Op ski's en met pulka's (treksledes) zullen we rond het Helags-massief trekken. Samen met het Sylarna-massief behoort Helags tot de 'Zweedse Alpen'.

Dag 1 : Het is middag. We parkeren onze wagen op de parking van het gehuchtje Kläppen. Op vrij korte tijd zijn de pulka's (treksledes) ingeladen. De zon geeft al aardig wat warmte in deze tijd van het jaar en dus hoeven we ons niet echt dik in te duffelen. Bovendien wacht er een 12-tal kilometer lang traject naar de voet van de Helags-berg. Naast de Helags-hut, aan de voet van de berg, willen we vanavond ons tentje opslaan. De schoenen klemmen zich onder de bindingen van onze back-country ski's, we snoeren onze trekgordels aan en bevestigen de pulka's. Laat het avontuur maar beginnen, we zijn er helemaal klaar voor. Zachtjes glijden de pulka's achter ons aan als we de eerste kilometers over het Kläppen-meertje afleggen. In de verte schittert Helags ! Wat een aanblik ! Het is zondag en dus worden we af en toe voorbij gestoken door dagjes-toeristen op sneeuwscooters. Verder dan Helags zullen zij niet geraken, vanaf daar beginnen immers de eenzame paden voor trekkers en hondenslee-fanaten. Doseren van onze krachten is erg belangrijk en dus houden we een kleine lunchpauze voor we aan de beklimming beginnen naar de Helags-hut. Wat chocolade, een doosje rozijnen, enkele crackers, een slokje warme chocolademelk, meer moet dat niet zijn. De beklimming verloopt vlot. We hebben er voor geopteerd om onze stijgvellen onder de ski's te bevestigen en dat was een goede keuze. Bovendien hebben de sneeuwscooters hun werk goed gedaan. Het lijkt wel alsof ze een snelweg in de sneeuw voor ons hebben aangelegd. We genieten volop van het mooie weer en nemen dan ook uitvoerig de tijd om wat foto's te trekken en digitale videobeelden te maken.
Wanneer de lucht roze kleurt, bereiken we de Helags-hut aan de oostzijde van de berg. In de verte blinkt in de avondzon het nog mooiere Sylarna-massief. Wat een decor voor onze eerste nacht. Een mens voelt zich nietig in dit indrukwekkende fjäll-landschap. De ondergrond is hard bevroren en dus hoeven we geen sneeuwveldje aan te stampen voor ons eerste tentstek. De zon en het kwik zakken nu zeer snel weg. Donsjassen aandoen, sneeuw smelten en lekker genieten van een gevriesdroogde maaltijd. Wat is het leven hier simpel, maar oh zo heerlijk !
Net als we aanstalte willen maken om onze dikke slaapzakken op te zoeken, verschijnen er heldere banden aan de noordelijke horizon. Het lijken wel regenbogen maar dan in het groen. Even twijfelen we nog, maar als er plots van achter een bergrug ook zuilvormige schijnwerpers opblinken weten we genoeg. Het noorderlicht-spektakel is begonnen ! Onze opkomende vermoeidheid is ineens vergeten. Helags, dank je wel voor deze originele nachtzoen !

Dag 2 : Het tentzeil staat er stijf bij. Onze nachtelijke uitwasemingen zijn in rijm- en rijpformatie terug te vinden op de binnentent. Vannacht heeft het flink gevroren. De thermometer aan de buitentent wijst -15C aan. Een koude maar staalblauwe ochtend. Het Sylarna-massief zit al in de zon en weldra bereiken de eerste zonnestralen ook ons tentje. Een kopje muesli, een dikke donsjas en ondertussen wat opwarmen in de zon, heerlijk... Af en toe kraakt er wat sneeuw onder onze voeten, verder is het ijzig stil.
Vandaag willen we Ekorrdörren bereiken, een U-vormige bergpas tussen het Helags- en het Sylarna-massief. Dit houdt in dat er ongeveer 16 km zal moeten afgelegd worden. Rond 09.30u is de tent opgeplooid. Misschien kunnen we straks lunchen bij het hutje van Mieskentjakke ? Het voelt vandaag zelfs nog wat warmer aan dan gisteren. Veel meer dan een thermische pull en een skibroek heb je bij dit zonnig weer niet nodig. Elke kilometer is er eentje dichter bij het Sylarna-massief. Scherpe pieken tekenen zich af. Geen wonder dat men dit gebied de Zweedse Alpen heeft genoemd. Het mooie weer verleidt ons opnieuw tot het maken van videobeelden en foto's. Heb ik dit beeldje al gemaakt of die bergtop...? Het is hier zo mooi...! Door het veelvuldig stoppen halen we het hutje van Mieskentjakke niet op een redelijk lunch-uur. Jammer, maar geen nood, na de crackers, salami, en confituurtjes zullen we onze schade wel inhalen. Er resten ons nog 6 km gezapig stijgen naar de Ekorrdörren-hut op de bergpas. Rond de zon ontstaat een mooie halo met 2 bijzonnen. Dit is een optisch verschijnsel waarbij zich een ring rond de zon vormt tengevolge van breking en weerkaatsing van zonlicht in ijskristallen van hoge wolkensluiers. Na het noorderlicht van gisterenavond dus opnieuw een mooi natuurfenomeen. Rond 17.00u bereiken we de bergpas en de Ekorrdörren-hut op 1100m hoogte. Een groepje rendieren schrikt op en trekt verder de bergkam op. Hoe kunnen ze hier overleven...? Het is een raadsel. De wind heeft hier op de bergpas vrij spel. We besluiten dan ook om een sneeuwwand rond onze tent op te werpen zodat we bij eventuele toenemende windkracht geen problemen zullen krijgen. Alles blijft echter redelijk rustig. De benzinevuurtjes doen hun werk en smelten de ene kom sneeuw na de andere. Een lekker warme veldfles achteraan in je slaapzak doet wonderen bij deze temperaturen. Met het invallen van de duisternis begint de noorderlichtshow opnieuw. Ons geluk kan niet op ! Dit is de tweede nacht op rij dat we vanuit de eretribune mogen toekijken. Deze keer geen groene banden maar helder witte vlammen die snel opkomen en even snel weer verdwijnen. Korte tijd later is het plots gedaan. Nog even een krachtig avondmaal met zicht op de noordkant van de Helags en dan weer de tent in voor een verkwikkende nachtrust.

Dag 3 : Het kwik zakte vannacht niet onder de -10C, een vrij warme nacht dus. We nuttigen ons ontbijt in het hutje hier op de bergpas en breken vervolgens de tent af. Vandaag zetten we enkele kilometers koers richting Noorse grens. Vervolgens zullen we afbuigen naar het zuiden en over het lange Syl-meer westwaarts trekken. Als we dieper de U-vormige bergpas in trekken, krijgen we zicht op machtig besneeuwde toppen in Noorwegen. De Noorse grens ligt nu op een steenworp. Maar wij, met een hart voor Zweden, buigen keurig af naar het zuiden zodat we op Zweeds grondgebied blijven. Eindelijk een lange afdaling ! Na al het trek- en sleurwerk van de voorbije dagen worden we nu eindelijk beloond... De pulka's botsen en hobbelen achter ons aan als we afdalen. Af en toe ontsnapt ons een rauwe overwinningskreet als we in volle vaart kilometers vreten. Onder ons ligt het Syl-meer. Tijd voor een lunchpauze. Een stukje boter op een cracker, een reepje chocolade, een rozijnenkoekje en wat warme dranken. We zullen het nodig hebben. In de namiddag wacht ons immers een 10 km lang traject over het Syl-meer. Kort na de lunch trekt de wind aan. Achter ons ligt het Sylarna-massief en links voor ons doemt alweer Helags op. We zien hem nu misschien wel langs zijn mooiste zijde. Perfect belicht met op het einde Predikstolen, de preekstoel. Wanneer we op het meer komen blaast de wind in ons gezicht en ontstaan er stuifsneeuwwolken op het meer maar de zon blijft onverminderd schijnen. Dit wordt een namiddag om nooit meer te vergeten ! Het landschap, de wind, de stuifsneeuw, de complete eenzaamheid, het automatisme van de ene ski vooruit en dan weer de andere,... het laat allemaal een zeer diepe indruk achter. Na een stukje chocolade herwinnen we kracht en leggen we de laatste kilometers af tot in de buurt van de Sakristian hut. De hut ligt aan de overkant van het meer, maar wij verkiezen de kant vlak onder de Predikstolen. Tijdens het koken worden we voor de derde nacht op rij getrakteerd op het noorderlicht. De wind trekt aan waardoor het koudegevoel vergroot. Zou er dan toch ander weer op komst zijn...?

Dag 4 : Het is niet koud maar wel bewolkt. Met moeite zien we de top van Predikstolen. Laag hangende wolken kruipen binnen vanuit het westen. Af en toe tracht de zon wat door de wolken te breken maar zonder veel succes. We pakken snel in, nemen een kort ontbijt en trekken verder westwaarts. Even stoppen we om de stijgvellen weer onder de ski's te binden. Aan het Helags-meer doen we een leuke vondst. Een sneeuwscooter-fanaat verloor na zijn ijsvis-avontuur een ijsboor. Het scherpe ding maakt onze pulka ongetwijfeld nog een stuk zwaarder maar toch nemen we onze trofee mee. De wind neemt nu echt in kracht toe en de zichtbaarheid verslechtert snel. In tegenstelling met de voorbije dagen nemen we een haastige lunch. De wind bereikt nu snelheden tot 100 km/uur. Staat er ons een echte storm te wachten ? Hoe erg zal het worden ? Zullen we kunnen doorgaan ? Moeten we een sneeuwhol graven en daar onderdak in zoeken ? Moeten we koers zetten naar de Helags-hut die op 6 km noordwaarts van ons ligt achter een steile kam ? Het zijn allemaal vragen die door ons hoofd schieten. We vatten de steile klim naar de bergkam aan. De westenwind gaat wild tekeer. Soms dreigen we ons evenwicht te verliezen. We trekken de pulka's vaak over stenige stukken omdat de sneeuw er totaal is weggeblazen. In deze omstandigheden voel je pas echt hoe zwaar we beladen zijn. We moeten roepen om elkaar te kunnen verstaan. Een sneeuwhoen vliegt verschrikt op en wordt brutaal door de wind meegenomen. We passeren een rendierafsluiting en plots realiseren we ons dat we veel sneller dan verwacht de rand van de bergkam hebben bereikt. De wind blaast nu vol in onze rug en drijft ons vooruit de bergflank af. Zo zullen de kilometers snel voorbij gaan. Gedreven door de fikse westenwind nemen we de juiste beslissing. Het heeft geen zin in dit weer de tent trachten op te stellen. We moeten doorgaan. Nog 12 km tot aan de parking in Kläppen. We hadden het vooraf als een aparte dag-etappe ingedeeld maar met deze sterke rugwind moet het misschien in enkele uren wel haalbaar zijn. En inderdaad, we worden letterlijk de fjäll afgeblazen. We kunnen het niet laten om bij de afdaling naar Kläppen ook een stukje van het stormweer met de videocamera te filmen. Rond 18.00u zijn we terug op de parking bij de auto. Hier ziet alles er rustig uit, maar wij weten wel beter, boven giert ongetwijfeld nog steeds de wind.
Helags, je hebt ons laten kennismaken met enkele van je vele troeven en we hebben er geen seconde spijt van gehad. Dank je wel !

hajeem
Zweden Specialist
Zweden Specialist
Berichten: 645
Lid geworden op: 05 jun 2002 02:00
Locatie: halland

Bericht door hajeem » 14 mar 2003 07:44

Hej Arne,
Mooi verhaal man en mooie foto's. Je moet volgens mij in die contreien wel heel goed weten wat je doet. Aan jullie uitrusting en verhaal te zien wisten jullie dat wel. Wel een karig menu hoor :smile:

Ernst
Hoogleraar Zwedologie
Hoogleraar Zwedologie
Berichten: 1334
Lid geworden op: 14 jun 2001 02:00
Land: Zweden
Locatie: Östergötland,Zweden

Bericht door Ernst » 14 mar 2003 08:26

Prachtig, prachtig......
Ik herkende het gedeelte van de flatruet in de winter, een schitterende ervaring. Een sneeuwscooter tocht van messlingen naar Storsjö-kapell (vlakbij Ljungdalen) was toen (twee jaar geleden) voor mij een mooie manier om met dat winterlandschap kennis te maken.

En inderdaad Hajeem, je moet goed weten waar je mee bezig bent bij zulke tochten.

Hälsningar,
Ernst

Erwin_01
Hoogleraar Zwedologie
Hoogleraar Zwedologie
Berichten: 2952
Lid geworden op: 09 aug 2002 02:00
Locatie: Zeeland, Nederland

Bericht door Erwin_01 » 14 mar 2003 13:36

Hej Arne,

Prachtig verhaal... ik ben daar een paar jaar geleden ook geweest, maar dan in een gehuurd huis in Ljungdalen, en "slechts" wandelingen van 1 dag...
Fantastisch om de omgeving weer eens te zien!

Arne Taillieu
Zweden Specialist
Zweden Specialist
Berichten: 161
Lid geworden op: 28 mar 2000 02:00
Land: België
Locatie: België
Contacteer:

Bericht door Arne Taillieu » 14 mar 2003 16:09

Hej,

Jullie leuke reacties doen me erg veel plezier ! Bedankt !

Groeten,
Arne Afbeelding

Älg
Zweden Specialist
Zweden Specialist
Berichten: 122
Lid geworden op: 24 jul 2002 02:00
Locatie: Antwerpen (B)/Binnenkort Dalarna

Bericht door Älg » 14 mar 2003 19:12

Hej Arne,

Lijkt me een schitterende trip! Mooie foto's trouwens! :smile: Jullie zijn dus alweer terug in 't land? Zo'n leuke vakanties gaan veel te snel voorbij, hé! :sad:
Groetjes en tot kijk misschien.

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten